Ознакомьтесь с нашей политикой обработки персональных данных
  • ↓
  • ↑
  • ⇑
 
Записи с темой: мануал (список заголовков)
17:42 

О фумикоми

~ MargueRite ~
Хаотика эклектики
Смотрим и радуемся тому, что всё ещё можем лично учиться у Суми-сэнсэя. :о)


@темы: Мануал

01:40 

Kendo Kata

~ MargueRite ~
Хаотика эклектики
09.04.2011 в 23:34
Пишет Autumn dream:

Кендо-ката, видео
кендо-ката

URL записи

@темы: YouTube, Мануал

02:19 

Кое-где кривая терминология. Всё (с)

~ MargueRite ~
Хаотика эклектики
Алоев - Сенсей.
Аши-камае

1. Ступни ног располагаются параллельно друг к другу
2. Ширина между правой пяткой (нога спереди) и левым большим пальцем (нага сзади) соответствует ширине стопы в самой широкой ее части.
3. Большой палец левой ноги расположен на уровне правой пятки.
4. Левая пятка приподнята на1-2 см. от пола.
Между правой пяткой и полом – лист бумаги.
5. Колени слегка согнуты, в области тыла левого колена – постоянное напряжение.
В пояснице и нижней части живота корпус немного подан вперед (чуть прогнут вперед) так, чтобы лордоз (выгиб позвоночника в поясничном отделе вперед) находился в естественном для него положении.»
6. Руки, плечи, верхняя часть туловища максимально расслаблены.
7. Центр тяжести находится на 2 см. ниже пупочной впадины
8. Плечи расправлены, спина ровная, голова расположена ровно, подбородок «смотрит» прямо.
9. Ска (самая крайняя часть рукояти) синая удерживается мизинцем, безымянным и средним пальцами левой руки по центральной линии туловища. Левая кисть ввернута внутрь.
Большой и указательный пальцы левой руки соединены соприкасаются друг с другом.
10. Средняя фаланга большего пальца левой руки располагается на уровне пупочной впадины.
11. Расстояние между левым кулаком и животом примерно равно размеру кулака.
12. Правая рука удерживает синай сверху у цубы. Сила сжатия синая правой рукой соответствует силе необходимой для удержания куриного яйца.
13. Кенсен синая находится на уровне вашего горла??? и направлен в шею (левый глаз) оппонента.
14. Дыхание животом
15. Стойка должна выражать достоинство, внутреннюю силу, уверенность и спокойствие.


Расшифровка семинара
Комото-Сенсей.

читать дальше

@темы: Подсмотрела, Мануал

11:50 

http://www.kendo.pl/

Archia
Крэйзи Ритузы )
prof. Kōzō Andō
8 dan kyoshi

BOKUTŌ-NI YORU KENDŌ KIHON-WAZA KEIKO-HŌ
Kendo kihon-waza z użyciem bokutō


1. Cel ćwiczeń
Każdy ćwiczący musi uświadomić sobie podstawową prawdę, że shinai jest mieczem. Bez tego nie ma postępów w kendō.
Poniższe ćwiczenia mają nam przypomnieć, że walczymy mieczem. Powinniśmy zrozumieć zasady „drogi miecza” i związane z nimi zachowanie.
Oprócz ćwiczeń, niezbędne są ustne uwagi, wyjaśniające co dokładnie robić w czasie treningu w parach, z przeciwnikiem.

2. Podział ćwiczeń
Ćwiczenia podzielone są w następujący sposób:

Kihon 1 – Ippon uchi-no waza
Shō-men; kote; dō (migi-dō) i tsuki
Kihon 2 – Ni-san-dan uchi-no waza (renzoku waza)
Kote-men
Kihon 3 – Harai waza
Harai-men (omote)
Kihon 4 – Hiki waza (tsuba-zeriai)
Hiki-dō (migi-dō)
Kihon 5 – Nuki waza
Men-nuki-dō (migi-dō)
Kihon 6 – Suriage waza
Kote-suriage-men (ura)
Kihon 7 – Debana waza
Debana-kote
Kihon 8 – Kaeshi waza
Men-kaeshi-dō (migi-dō)
Kihon 9 – Uchi-otoshi waza
Dō (migi-dō) uchi-otoshi-men

3. Zasady podstawowe

a. Wszelkie postawy i ruchy odpowiadają postawom i ruchom zaczerpniętym z Nihon Kendō Kata.
b. Aby ćwiczenie było wykonane prawidłowo, ćwiczący musi używać bokutō.
c. Dzieci mogą używać mniejszych bokutō. Dorośli i młodzież używają takich samych bokutō jak w Nihon Kendō Kata.
d. Opis poszczególnych postaw i ruchów odpowiada opisom zawartym w „Głównych zasadach treningu kendō z dziećmi i młodzieżą”.
e. Trening odbywa się grupowo. Niezależnie od stopnia zaawansowania, „motodachi” i „kakarite” są sobie równi w czasie ćwiczeń i powinni wzajemnie traktować się z szacunkiem.
f. Aby trening nabrał większej wartości, instruktor przez cały czas powinien zwracać baczną uwagę na zachowanie ćwiczących.
– z uwagi na poziom ćwiczących, instruktor może zrezygnować z części ćwiczeń;
– może także zmodyfikować sposób wykonania (np. poprzez powtórzenie tylko ruchów kakarite).


4. Uwagi dla instruktorów

a. Kamae
Jedyną postawą używaną we wszystkich ćwiczeniach jest chūdan-no kamae.
– Chūdan-no kamae:
Z normalnej postawy stojącej wysuń w przód prawą nogę. Lewa dłoń spoczywa na linii środka ciała, nieco poniżej wysokości pępka, w odległości pięści od tułowia. Nasada lewego kciuka powinna być dokładnie na linii środka ciała. Kensen (sztych) miecza trzymaj na takiej wysokości, aby jego przedłużenie wypadało pomiędzy oczami przeciwnika lub na poziomie jego lewego oka.

Przechodząc do pozycji kamae-otoku, powoli opuść miecz, tak aby kensen znalazł się mniej więcej od trzech do sześciu centymetrów poniżej kolana przeciwnika. Głownia miecza powinna być zwrócona sztychem w prawo, tuż poza obrys ciała przeciwnika (z ostrzem skierowanym po skosie w dół, w lewo).

b. Metsuke
Patrz przeciwnikowi prosto w oczy, ale tak, żebyś jednocześnie widział całe jego ciało.

c. Maai
– Na początku ćwiczeń przeciwnicy stoją w odległości dziewięciu kroków. W postawie sonkyo, przed rozpoczęciem i po zakończeniu ćwiczeń, głownie mieczy powinny się krzyżować na linii yokote.
– W czasie datotsu, przeciwnicy stoją w issoku-ittō-no maai. Instruktor powinien zwrócić im uwagę, że odległość pomiędzy nimi zależy od budowy, wzrostu i umiejętności każdego z ćwiczących.

d. Datotsu
– Każdy cios musi być zadany silnie, z prawidłowym nastawieniem ducha i dobrym tenouchi. Cięcie powinno być zadane częścią monouchi (mniej więcej jedna trzecia głowni, licząc od sztychu). W momencie cięcia należy płynnym energicznym ruchem dosunąć nogę zakroczną.
– Każdy cios musi być zatrzymany przed ciałem przeciwnika. Z drugiej strony, powinien jak najbardziej przypominać cięcie lub pchnięcie prawdziwym mieczem.
– Kakarite nie może pozwolić na to, aby motodachi przejął inicjatywę. Jego ki zawsze musi być silniejsze od ki motodachi, a cięcia i uderzenia wykonane we właściwym momencie.

e. Ashi-sabaki
W ćwiczeniach używane są wyłącznie okuri-ashi i suri-ashi.

f. Kakegoe (hassei)
W chwili ciosu ćwiczący powinien głośno krzyknąć: „Men!”, „Kote!”, „Dō!” lub „Tsuki!”.

g. Zanshin
Po wykonanym ciosie należy jak najszybciej wrócić do prawidłowego dystansu (maai), przyjąć postawę chūdan i stanąć w zanshin.



Sahō przed rozpoczęciem i po zakończeniu tachi-ai

1. Trzymaj bokutō w prawej ręce. Usiądź w pozycji seiza trzy kroki od przeciwnika. Połóż bokutō po prawej stronie, ostrzem w stronę ciała. Tsuba powinna leżeć na linii kolan. Złóż ukłon w seiza.
2. Wstań. Odejdź na odległość przewidzianą dla tachi-ai. Ukłoń się w stronę kamiza. Ukłoń się w stronę przeciwnika. Przełóż bokutō do lewej ręki i połóż kciuk na tsuba. Wyjmij bokutō. Przyjmij postawę sonkyo.
3. Po ostatnim enbu (ćwiczeniu) przyjmij postawę sonkyo i wykonaj osame-tō. Wstań i odejdź tyłem pięć kroków. Sage-tō (przełóż bokutō z lewej do prawej ręki i opuść je swobodnie wzdłuż ciała. Ukłoń się przeciwnikowi). Ukłoń się w stronę kamiza. Wykonaj ukłon w seiza. Obaj – motodachi i kakarite – jednocześnie odchodzą na bok.

Uwagi:
Po skończonych ćwiczeniach motodachi i kakarite przyjmują postawę kamae-otoku i z lewej nogi odchodzą tyłem pięć kroków. Przed rozpoczęciem nowego ćwiczenia obaj stają twarzami do siebie w chūdan-no kamae.

a. Najlepszym miejscem do zarei jest środek shimoza. (Podczas treningu w większej grupie zarei można pominąć).
b. Seiza należy wykonać w saza-uki. W czasie zarei, obie dłonie – lewa i prawa – powinny jednocześnie dotknąć podłogi.
c. W czasie ukłonu (rei) w stronę kamiza tułów pochylony jest pod kątem trzydziestu stopni. W czasie ukłonu (ritsurei) w stronę przeciwnika tułów pochylony jest pod kątem piętnastu stopni.
d. Bokutō należy przełożyć z prawej ręki do lewej i odwrotnie dokładnie na linii środka ciała.
e. W postawie taitō, tsuka-gashira jest na linii środka ciała.


Kihon 1.
Ippon uchi-no waza


– Począwszy prawą nogą, motodachi i kakarite wykonują trzy kroki i stają w odległości issoku-ittō. Kakarite uderza shōmen. W chwili ciosu wydaje głośny okrzyk: „Men!”.
– Po uderzeniu „men”, kakarite kolejno atakuje „kote”, „dō” i „tsuki”.
– Po ostatnim ataku, motodachi i kakarite cofają się o pięć kroków i stają w postawie chūdan.
Instruktor wyznacza, kto jest motodachi.

„Shōmen”:
a. Zrób wykrok prawą nogą i jednocześnie unieś bokutō nad głowę. W tym momencie powinieneś pod rękami zobaczyć całą sylwetkę przeciwnika. Zwróć uwagę na to, żeby ostrze miecza było skierowane we właściwą stronę. W chwili zamachu kensen nie powinien być niżej niż ręce.
b. Motodachi lekko odsuwa kensen swojego miecza w prawo, żeby zrobić przeciwnikowi miejsce do ataku.
c. Po uderzeniu, kakarite z mocnym zanshin odchodzi krok do tyłu. Obaj przeciwnicy stają w pozycji chūdan.

„Kote”
a. Unieś bokutō na taką wysokość, żeby pod rękami zobaczyć kote przeciwnika.
b. Motodachi lekko odsuwa kensen swojego miecza w lewo, żeby zrobić przeciwnikowi miejsce do ataku.
c. Po uderzeniu, kakarite z mocnym zanshin odchodzi krok do tyłu. Obaj przeciwnicy stają w pozycji chūdan.

„Dō” (migi-dō)
a. Unieś bokutō nad głowę i skręć ręce tak, aby ostrze znalazło się po przekątnej ciała przeciwnika. Zrób krok w przód i zadaj energiczne cięcie, nie zmieniając postawy ciała.
b. Motodachi unosi ręce, żeby zrobić przeciwnikowi miejsce do ataku.
c. Po uderzeniu, kakarite z mocnym zanshin odchodzi krok do tyłu. Obaj przeciwnicy stają w pozycji chūdan.

„Tsuki”
a. Ważne, abyś od początku dobrze poznał sposób wykonania tsuki. Nie rób pchnięcia samymi rękami, ale wyprowadź je z bioder.
b. Motodachi opuszcza miecz po skosie w prawo i daje krok do tyłu, żeby zrobić przeciwnikowi miejsce do ataku.
c. Kakarite z mocnym zanshin odchodzi krok do tyłu. Potem robi jeszcze jeden krok, żeby wrócić na swoje miejsce. Motodachi wykonuje krok w przód i staje w postawie chūdan.


Kihon 2.
Ni-san-dan-no waza


– Począwszy prawą nogą, motodachi i kakarite wykonują trzy kroki i stają w odległości issoku-ittō.

„Kote-men”
a. Kakarite wykonuje zamach mieczem i w tym samym czasie robi wykrok prawą nogą. Uderza migi-kote. Motodachi cofa się o krok. Kakarite idzie za nim i w drugim kroku uderza shōmen.
b. Motodachi lekko unosi kensen swojego miecza, żeby kakarite mógł prawidłowo wykonać atak kote. Potem cofa się i opuszcza miecz sztychem w prawo, żeby zrobić przeciwnikowi miejsce do ataku shōmen.
c. Po drugim uderzeniu, kakarite z mocnym zanshin daje krok do tyłu. Po drugim kroku kakarite obaj przeciwnicy powinni znaleźć się w issoku-ittō-no maai. Kakarite wykonuje jeszcze jeden krok do tyłu, a motodachi idzie za nim, żeby wrócić na swoją pozycję.


Kihon 3.
Harai-waza


– Począwszy prawą nogą, motodachi i kakarite wykonują trzy kroki (ayumi-ashi) i stają w issoku-ittō-no maai.
– Po ostatnim ataku, motodachi i kakarite cofają się o pięć kroków i stają w postawie wyjściowej dla tachi-ai, czyli chūdan.

„Harai-men” (omote)
a. Kakarite wykonuje wykrok prawą nogą i w tym samym czasie lewym płazem swojego miecza (omote shinogi) odtrąca miecz przeciwnika. Potem uderza shōmen.
b. Kakarite z mocnym zanshin odchodzi krok do tyłu. Potem robi jeszcze jeden krok, żeby wrócić na swoje miejsce.


Kihon 4.
Hiki-waza


– Począwszy prawą nogą, motodachi i kakarite wykonują trzy kroki (ayumi-ashi) i stają w issoku-ittō-no maai.
– Po ostatnim ataku, motodachi i kakarite cofają się o pięć kroków i stają w postawie wyjściowej dla tachi-ai, czyli chūdan.

„Hiki-dō” (migi-dō)
a. Kakarite wykonuje krok prawą nogą i uderza shōmen. Motodachi broni się przed ciosem, blokując uderzenie lewym płazem miecza (omote shinogi). Obaj wchodzą w tsuba-zeriai. Kakarite spycha miecz przeciwnika w dół, poprzez silny nacisk na głownię w okolicy tsuba (tsuba-moto).
Kakarite wyczuwa, że motodachi zamierza unieść ręce. Z lewej nogi wykonuje krok w tył i w tym samym czasie uderza migi-dō.
b. Kakarite z mocnym zanshin daje krok do tyłu. Po drugim kroku kakarite obaj przeciwnicy powinni znaleźć się w issoku-ittō-no maai. Kakarite wykonuje jeszcze jeden krok do tyłu, a motodachi idzie za nim, żeby wrócić na swoją pozycję.


Kihon 5.
Nuki-waza


– Począwszy prawą nogą, motodachi i kakarite wykonują trzy kroki (ayumi-ashi) i stają w issoku-ittō-no maai.
– Po ostatnim ataku, motodachi i kakarite cofają się o pięć kroków i stają w postawie wyjściowej dla tachi-ai, czyli chūdan.

„Men-nuki-dō” (migi-dō)
a. Motodachi wykonuje krok w przód prawą noga i jednocześnie atakuje shōmen. Kakarite przesuwa prawą nogę w prawo (po skosie) i dosuwając lewą, kontratakuje cięciem migi-dō. Ważne, aby w tym momencie obaj przeciwnicy zachowali właściwe metsuke.
b. Motodachi zatrzymuje się po uderzeniu shōmen. Kakarite zatrzymuje się po uderzeniu migi-dō.
c. Obaj wykonują krok w tył i stają naprzeciw siebie. Kakarite trzyma mocny zanshin. Obaj jednym krokiem wracają na swoje miejsca.


Kihon 6.
Suriage-waza


– Począwszy prawą nogą, motodachi i kakarite wykonują trzy kroki (ayumi-ashi) i stają w issoku-ittō-no maai.

a. Motodachi wykonuje krok w przód prawą nogą i jednocześnie atakuje migi-kote. Kakarite wykonuje krok w tył lewą nogą i odtrąca miecz przeciwnika prawym płazem swojego miecza (ura shinogi). Potem natychmiast daje krok w przód i atakuje shōmen.
b. Po suriage sztych miecza motodachi nie może dotykać tułowia przeciwnika, ale musi być skierowany na zew-nątrz, poza obrys ciała.
c. Kakarite trzyma mocny zanshin. Obaj jednym krokiem wracają na swoje miejsca.

– Po zakończonym ćwiczeniu, motodachi i kakarite cofają się o pięć kroków i stają w postawie wyjściowej dla tachi-ai, czyli chūdan.


Kihon 7.
Debana-waza


– Począwszy prawą nogą, motodachi i kakarite wykonują trzy kroki (ayumi-ashi) i stają w issoku-ittō-no maai.
– Po zakończonym ćwiczeniu, motodachi i kakarite cofają się o pięć kroków i stają w postawie wyjściowej dla tachi-ai, czyli chūdan.


„Debana-kote”
a. W chwili, gdy motodachi wykonuje zamach, kakarite dostrzega odpowiedni moment do debana (okori-gashira).
Kakarite wykonuje energiczny krok w przód, z jednoczesnym atakiem kote.
b. Kakarite z mocnym zanshin daje krok do tyłu. Potem obaj przeciwnicy cofają się, żeby wrócić na swoje pozycje.


Kihon 8.
Kaeshi-waza


– Począwszy prawą nogą, motodachi i kakarite wykonują trzy kroki (ayumi-ashi) i stają w issoku-ittō-no maai.
– Po zakończonym ćwiczeniu, motodachi i kakarite cofają się o pięć kroków i stają w postawie wyjściowej dla tachi-ai, czyli chūdan.

„Men-kaeshi-dō” (migi-dō)
a. Motodachi wykonuje krok w przód i uderza shōmen. Kakarite przesuwa prawą nogę w prawo (po skosie) i blokuje cięcie lewym płazem swojego miecza (omote shinogi). Następnie skręca ręce i dosuwając lewą nogę, kontratakuje cięciem migi-dō. Ważne, aby w tym momencie obaj przeciwnicy zachowali właściwe metsuke.
b. Motodachi zatrzymuje się po uderzeniu shōmen. Kakarite zatrzymuje się po uderzeniu dō.
c. Obaj wykonują krok w tył i stają naprzeciw siebie. Kakarite trzyma mocny zanshin. Obaj jednym krokiem wracają na swoje miejsca.


Kihon 9.
Uchi-otoshi-waza


– Począwszy prawą nogą, motodachi i kakarite wykonują trzy kroki (ayumi-ashi) i stają w issoku-ittō-no maai.
– Po zakończonym ćwiczeniu, motodachi i kakarite cofają się o pięć kroków i stają w postawie wyjściowej dla tachi-ai, czyli chūdan.

„Dō (migi-dō) uchi-otoshi-men”
a. Motodachi wykonuje krok w przód i uderza migi-dō. Kakarite odsuwa lewą nogę w tył (po skosie w lewo) i uderza ostrzem bokutō (monouchi) w głownię miecza przeciwnika. Potem wykonuje krok w przód z jednoczesnym cięciem shōmen.
b. Obaj wykonują krok w tył i stają naprzeciw siebie. Kakarite trzyma mocny zanshin. Obaj jednym krokiem wracają na swoje miejsca.

Tłumaczenie: Witold Nowakowski
© Polski Związek Kendo 2004
Wszelkie prawa zastrzeżone

@темы: Мануал

01:22 

http://kendo.socjum.pl/

Хаотика эклектики
Cy zastanawiałeś czym dla ciebie jest gigeiko? Ile razy czułeś brak zrozumienia dla sensei, który zamiast walczyć każe robić kakarigeiko?

Otóż w gigeiko masz jeden cel: nauczyć się jak najwięcej, najlepszych elementów kendo od sensei, z którym ćwiczysz. Gdy robisz kakarigeiko nie traktuj tego jako kary tylko naukę technik debana, gdy sensei broni odsłanianych przez siebie miejsc: wykonaj atak tak prosto, szybko i zdecydowanie żeby zasłona czy ojiwaza sensei okazała się zbędna. Jednocześnie analizuj techniki mistrza podnosząc w kolejnych powtórzeniach poprawność swoich ataków. Nie potrzebna ci strategia, twoim celem jest pokazać silne seme i poprawny atak.

Innym ćwiczeniem jest gokakugeiko, jest to walka z zawodnikiem równego lub zbliżonego poziomu. W tym ćwiczeniu możesz wykorzystywać wszystkie znane i opanowane przez ciebie techniki aby zdobyć ippon. Podczas gigeiko gdy sensei poprosi o ippon shobu- ćwicz gokakugeiko!

Pamiętaj w gigeiko poszukujesz esencji kendo aby poprawić swoją technikę
W gokakugeiko szukasz słabych stron przeciwnika aby zdobyć ippon.


Mariusz Wial



Zgodnie z przepisami o zawodach kendo według IKF Yuko-Datotsu to:

1. prawidłowo wykonany atak (cięcie lub pchnięcie),
2. odpowiednia siła (seiryouku)
3. atak na odpowiednią część uzbrojenia(datotsu-bu) prawidłową częścią shinai(datotsubui),
4. atak musi być wykonany częścia tnącą shianai - czyli (hasuji tadashiku) oraz przy zachowaniu odpowiedniej postawy (kisei).
5. po ataku należy zaakcentować gotowość do dalszej walki poprzez prawidłowy (zanshin).

Arkadiusz Izdebski 5 Dan Kendo


Kakari-geiko

Kakari-geiko to ćwiczenie, które można wykonywać na wiele sposobów. W Polsce głownie ćwiczymy formę polegającą na wykonywaniu serii ataków w miejsce wskazane przez motodachi. Wykonywane jest raczej, jako ćwiczenie dla poprawienia kondycji ze względu na prędkość i ilość wykonywanych ataków w stosunkowo krótkim czasie.

Polecam Ćwiczenie różnych kakari-geiko.
Osoba wykonująca kakarigeiko musi być cały czas aktywna i przeprowadzać bezustanne seme. Przypomnę, że seme to nie jest "fizyczne"wykonanie ataku tylko ciągłe wywieranie presji na przeciwniku tak, aby spowodować jego reakcję np. ruch do przodu, w bok czy do tyłu.


1. Shikake - Kakari Geiko
Motodachi wskazuje miejsce, gdzie wykonany ma być atak. Wykonujący stara się jak najszybciej zrobić technikę. Należy pamiętać, aby być cały czas skupionym na "odczytywaniu" miejsca, które ma pokazać Motodachi. Nie może to być seria ataków, które przeprowadzamy wtedy, kiedy chcemy, tylko wówczas, gdy jest do tego okazja. Nie można też wykonywać ataków zakładając, że Motodachi właśnie wskaże dane miejsce. Wykonujący musi przełamać seichusen - środek przeciwnika.

Wykonujemy raczej duże ataki. Zbieramy w sobie energię, która ma eksplodować w momencie, gdy Motodachi wskaże miejsce ataku. Gdy nie udało się prawidłowe trafienie, wykonujemy kolejny atak, renzoku-waza. Pamiętamy o zanshin.

2. Okori wo toraeru keiko (degashira wo toraeru keiko)
Zasada podstawowa to oczywiście seme. Podstawowy błąd natomiast jest taki, że czekamy na atak przeciwnika i odpowiednio staramy się go wyprzedzić. Gdy czekamy na atak spóźniamy się o fazę, co sprawia, że uderzamy nieodpowiednią częścią shinai lub nie możemy zachować zasady ki-ken-tai itchi. Często bywa tak, że z góry zakładamy, gdzie motodachi wykona dany atak, co oczywiście prowadzi do przypadkowego i nieefektywnego kontrataku.

3. Kaesu keiko.
Zasada jak wcześniej cały czas pozostajemy w gotowości do wyprowadzenia ataku poprzez mocne seme. Motodachi wykonuje serię ataków men, kote, na które reagujemy odpowiednio technikami oji-waza. Należy pamiętać, aby wykonywać techniki duże jak i małe. Np. kote- kaeshi kote, kote suriage kote. Lub duże kote kaeshi men. Men kaeshi do.

4. Soho Kakarigeiko (Tagi-no kakarigeiko)
- rozpoczynamy umownie np. aiuchi men na sygnał prowadzącego. A nastepnie krótka seria ataków. W tym ćwiczeniu stosujemy wszelkie techniki; okorigashishira (dedbana), kaeshi waza, suriage, nuki itp. Uwaga, ważne żeby ten pierwszy atak aiuchi wykonany był dużą technika. Kolejne ataki przeprowadzamy w zależności od sytuacji. Atakujemy środek. Często będą sytuacje taiatari. Nie można pozostawać w miejscu tylko natychmiast odpowiednie tai sabaki aby wykonać kolejną serię cieć.

Arkadiusz Izdebski 5 dan Kendo

@темы: Мануал

04:58 

Сикакэ-вадза — атакующие приемы. Часть 2.

Archia
Крэйзи Ритузы )
Когда и как лучше атаковать

Для того чтобы атаковать соперника, необходимо, чтобы в конце меча постоянно было, достаточно силы. Когда в кончике синая есть достаточно силы, то говорят, что он «живет». Это происходит в том случае, когда киаи естественным образом из вашего тела передается в меч. Тогда и появляется энергия, подавляющая соперника, а также наступательная сила, проявляющаяся в угрожающей стойке и поведении кендоиста. Для постоянной готовности к атаке необходимо всегда держать синай так, чтобы конец его был нацелен в горло противника. После удара необходимо как можно быстрее возвращаться в камаэ и следить за тем, чтобы конец меча всегда был в направлении соперника. Ни в коем случае нельзя сильно двигать мечом влево-вправо, вверх-вниз. Дело в том, что если амплитуда движений кончика синая будет большой, то кендоист будет очень уязвимым. По этой причине между двумя спортсменами постоянно идет борьба за центр.
Естественно, что, как и в любом другом виде спорта, для того чтобы победить на соревнованиях, необходимо атаковать. Более того, необходимо быть всегда, как минимум, готовым к атаке. В кендо очень важно первым брать инициативу и опережать соперника. Для этого все ваше тело, ноги и руки, держащие меч, должны быть в постоянной готовности начать атаку. Кроме того, вы должны быть постоянно преисполнены наступательным духом, как бы говоря и показывая противнику: «Будешь нападать — ударю я, будешь отступать — все равно ударю!» Для того чтобы постоянно опережать партнера, необходимо очень внимательно следить за ним, его действиями, перемещениями, дыханием, хотя бы для того, например, чтобы засечь момент атаки со стороны противника и опередить его атаку своим нападением. Можно также как бы ждать действий противника, нейтрализовывать его удары и атаковать в момент истощения его атаки.
С давних времен важнейшей частью обучения кендо являлась теория Ки, Кэн и Тай. Имеется в виду единство духа (по-японски — «ки»), меча («кэн») и тела («тай»).
Проведение мощных атак в кендо
Конкретные примеры проведения атак
Нюансы для новичка
Дзансин – принцип построения атаки

@темы: Мануал, Атака

04:40 

Сикакэ-вадза — атакующие приемы. Часть 1.

Archia
Крэйзи Ритузы )
Хараи-вадза

Хараи-вадза (буквально «отметающий прием») — прием, при котором меч соперника отбивается вами вправо либо влево. Тем самым разрушается камаэ противника и открывается какая-либо часть его тела. Одновременно с этим наносится удар. Различаются хараи-мэн, хараи-котэ, хараи-до и хараи-цуки.
Хараи-мэн. Выдвигая вперед правую ногу, отбиваем меч соперника влево, либо вправо-вверх, как бы описывая дугу, и, делая выпад, наносим удар мэн. Особенно эффективен для отбивания тот момент, когда соперник собирается нападать либо отступать. При выполнении данного приема необходимо обратить внимание на то, чтобы между отбиванием и движением вперед не было паузы, т. е. нужно отбивая идти вперед. Кроме этого, необходимо следить за тем, чтобы меч отбивающий сразу же превращался в меч ударяющий, т. е. отбивание и удар должны выполняться как бы одним движением. При отбивании силу нужно вкладывать не только в правую руку — хараи нужно выполнять двумя руками.
Хараи-котэ. Выдвигая вперед правую ногу, отбиваем, описывая дугу синаем, меч соперника вправо-вверх и, делая выпад, совершаем удар котэ. При этом необходимо отбивать не кончик синая противника, а по возможности ту часть, что ближе к рукоятке. Эта вадза должна выполняться не только кистями — хараи следует выполнять всем телом.
Хараи-до. Выдвигая вперед правую ногу, сильно отбиваем синай противника вправо-вверх, как бы описывая большую дугу. После этого немедленно выставляем, влево-вперед левую ногу, все тело разворачиваем вправо и бьем правый до соперника. При этом необходимо следить за тем, чтобы ваша спина не запоздала назад.
Хараи-цуки. Выдвигая вперед правую ногу, отбиваем синай противника влево-вниз и, сразу же делая выпад, наносим удар цуки. Отбивание и удар должны выполняться одним движением, без паузы. Сам удар цуки должен выполняться не только руками, но и всем телом, а также ногами.
Взято с www.kendo.name
Дэбана-вадза
Сандан-вадза
Кацуги-вадза
Хики-вадза
Кататэ-вадза
Дзёдан-вадза

@темы: Атака, Мануал

Memoirs of a Kendoka

главная